Kafan çok güzelmiş canım, güle güle kullan.
"Neyin kafasındasın?" diye soruyorum bazen kendi kendime. "Niye bu kadar saçmalamak için çabalıyorsun? Neden ki bu kadar can sıkıntın?"
"Rahat bırak beni." diye cevap veriyorum sonra. "Bak, seni meşgul tutuyorum."
Sıkça kendi kendime konuşuyorum. Yüksek sesle de konuşuyorum. Kendi kendine konuşanlara deli denir klişesine inanmıyorum. Kimse yokken yanımda konuşuyorum. Bazen kimse varken de konuşuyorum. Bazen kimse var oluyor, nasıl var olduğuna şaşıyorum. "Kimsesin sen", diyorum.
"Ding an sich gibi bir şeyim." diyor o da bana. Bakıyorum bakıyorum. Göremiyorum sanki. Var olduğunu da bilmiyorum da, kimse "ben geldim" diyor. "Nasıl?", diyorum ,"kimse yok ki?" "Aman sana ne, kimse kim." diyor o da.
Neyin kafasındayım bilmiyorum.
Ama güzel bir kafam var. Güle güle kullanıyorum.
[Flash 9 is required to listen to audio.]
- Şaka maka okulda sabahlamış durumdayım. Evim 5 dakikalık mesafede oysa. Gitsene, yatsana evine, uyusana. Sanki okulda kaldın da ders çalıştın. Peh.
- David Tennant’ın bir öpüşme sahnesini gif yapmışlar, onu gördüm. Of. Okulda görülecek şey değil.
- Sabahlarken kafamda bu şarkı çalıyordu. Açıp da dinlemedim ama.
- The Pierces’i özlemişim.
- Özlediğim daha çok şarkı var. Grup var.
- Yatağımı özledim bir de.
- Sabahlama nedeni bu kadar boktan olan bir insan daha var mıdır bilmiyorum: Saat 5’e kadar filan oturduk arkadaşlarla, ders mers çalıştık arada. Sonra eve gittiler onlar. Ben gitmedim. 12:45’te dersim var. Uyursam dedim uyanamam.
- Bünye 10 saatten az uyuyunca uyanamıyor ki arkadaş. Kalkılmıyor o yataktan. İmkansız.
- Şarkıyı şimdi dinledim de, hatırladığımdan güzelmiş sanki.
- Ee hadi günaydınlar olsun.
