Kafan çok güzelmiş canım, güle güle kullan.
"Neyin kafasındasın?" diye soruyorum bazen kendi kendime. "Niye bu kadar saçmalamak için çabalıyorsun? Neden ki bu kadar can sıkıntın?"
"Rahat bırak beni." diye cevap veriyorum sonra. "Bak, seni meşgul tutuyorum."
Sıkça kendi kendime konuşuyorum. Yüksek sesle de konuşuyorum. Kendi kendine konuşanlara deli denir klişesine inanmıyorum. Kimse yokken yanımda konuşuyorum. Bazen kimse varken de konuşuyorum. Bazen kimse var oluyor, nasıl var olduğuna şaşıyorum. "Kimsesin sen", diyorum.
"Ding an sich gibi bir şeyim." diyor o da bana. Bakıyorum bakıyorum. Göremiyorum sanki. Var olduğunu da bilmiyorum da, kimse "ben geldim" diyor. "Nasıl?", diyorum ,"kimse yok ki?" "Aman sana ne, kimse kim." diyor o da.
Neyin kafasındayım bilmiyorum.
Ama güzel bir kafam var. Güle güle kullanıyorum.
Dünden beri karnımın sağ tarafında bir ağrı var, çok tırsıyorum. Kıpırdandıkça, yürürken, öksürünce filan ağrıyor ki apandisit ağrısı öyle oluyor diyolla. Dünden beri de arttı ağrı böyle bi.
Lakin iştah kapanırmış, mide bulanırmış bunlara rastlamadım henüz. Yani bende nolursa olsun kapanmayan bir iştah var, ama mide bulantısını da fark etmiyorum. Yani bulanıyor gibi ama, bilemedim ki.
Çok tırsıyorum lan, sınav dönemi filan hem de, apandisit olmasa bari.
